سفارش تبلیغ
صبا ویژن

کـم ِ خـــود خــواستـم در هـر قــدم از عشق ورزیدن

بـه امّیـــدی کــه بـــا مــن اعتنـــایـــت بیشتــر باشد


نــدانستــم کــه در بـــازار حســن عـالـــم افـــروزت

متــاعـــی گــر نصیبــم می شود خــون جگـر باشد


نهال عشـــق را در بــاغ دل چـــون کاشتــــم دیدم

فراقش ریشه ، حزنش غنچه ، اندوهش ثمر باشد!




تاریخ : پنج شنبه 99/5/9 | 9:45 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


در  تمنّای  تو   ما   را    تا  زبان    با  دل یکی است
کام  و ناکامی،فراق  و  وصل  را حاصل یکی است

گر هوس  با  حسن نقش  عشق  را  کردند  محو
عاشق   و  معشوق  را  در ابتلا مشکل یکی است

در    مسیر   عشق  گرد  عافیت   خواهی   مگرد
آفت   این  راه    بهر   ناقص  و   کامل یکی است

راهیان   شارع    میخانه    را   هشیار   و   مست
طبق حکم شرع ساقی حقّ  آب وگل یکی است

دردیاری کزخداخواهی غرض خودخواهی است
حقّ  نامکشوف   با  اندیشه ی  باطل یکی است

گر   به   مبنای   جنون   باشد    بنای   سفک دم
جرم   مقتول   و   خطای  بارز    قاتل یکی است

تا    که    برخوردار   از   روح    خداخواهی  نبود
اعتبار    بنده ی    مطرود    با   مقبل یکی است

گر   غنی   فکر   زراندوزی   بود   در    گوش او
نغمه ی خنیاگر  و  زنجوره ی  سائل یکی است

ناخدای   باخدا  را   دل    به   دریا   چون که  زد
یورش موج خروشان  و  لب ساحل یکی است

گر   الفبای  فنا سرمشق درس عاشقی است
حرف   اوّل   آخر   دیوانه   و  عاقل یکی است.




تاریخ : شنبه 99/5/4 | 6:20 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر

(1)

از دست پریوشی که دلخواه من است

یا اشک به دیده ، یا به لب آه من است


دستــی به ســر مــن از محبّت نکشید

جز غم که شبانه روز همراه من است.

(2)

تا یــار تو را بــه رسـم یــاری شده ام

محکــوم بــه چشم انتظاری شده ام


سیلابم و روزوشب به خود می پیچم

توفانم و در خـــود متــواری شده ام.

(3)

عمــری من و دل اسیــر اوهام شدیم

بازیچه ی عشق بی سرانجام شدیم


تــا دیـــده به روی هـــر تمنّــا بستیم

آغــوش گشود مــــرگ و آرام شدیم.




تاریخ : سه شنبه 99/4/31 | 9:9 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


شتر    مرگ      عاقبت      خسبد
به   در  خانه ی   وضیع و شریف

نه    تعارف  کند   نه    چانه زنی
همه   را   می برد  ردیف   ردیف

عده ای  در  ربیع قبل  از صیف
عده ای   در  شتاء   بعد  خریف

بنپرسد  که  دین  و  مذهب تو
چیست  در زندگی  بکن تعریف

کافری ، دهری ای ،  سکولاری
یا  که  از  پیروان   دین حنیف؟

جاهل  و  بی شعور  و   نادانی
یا که  دانایی  و  علیم وعریف؟

کوتهی یا بلند قامت و راست؟
پت و پهنی  و  یا  نزار ونحیف؟

در    نگاهش    تفاوتی     نکند
زن   و  مرد کثیف  یا که نظیف

گر         توانای          باربرداری
یا که  بار  اوفتاده  فرد ضعیف

شتر   مرگ    با    تمام      قوا
همگان راست در زمانه حریف.




تاریخ : جمعه 99/4/27 | 9:28 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر
سلام پیر طریقت که یاریم کردی
شراب وصل درون مجاریم کردی
خزان ز جان و دل خسته ام فراری شد
چو مبتلای جنون بهاریم کردی
مقیم ساوه ی عشق تو بوده ام همه عمر
چه شد که راهی اکناف ساریم کردی!؟
به دل سپاری خود افتخار بودم و بس
نیازمند تـو بـــر ســـر سپاریم کردی
فزون ز شصت ودوسال آهوی شما بودم
رسیدی از ره و چون اسب گاریم کردی!
کلاغ وش نکنم مشق راه رفتن کبک
یقین کنم اگر ای جان قناریم کردی
به عزلتی که قرنطینه نام آن باشد
خوشم که در هنر بچه داریم کردی
مرا دوباره نگارا به شیره کش خانه
فگار بردی و یار نگاریم کردی
به اختلاس مرا جرئت ورود نبود
از آن تومعتقد رشوه خواریم کردی
اگرچه سکه ی یک پول هم نمی ارزم

به دوره ی کرونایی هزاریم کردی.



تاریخ : چهارشنبه 99/4/25 | 9:24 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


دیشب که تا وقت سحر ساغر گرفتم

تنـــدیس رؤیــــای تــو را در بر گرفتم

غم واژه های تلخ را کــردم فراموش

افسانه های عاشقی از سـر گرفتم

خورشید چشمان تـو را دیدم دوباره

در آسمــــــان آرزوهـــــا پـــر گرفتم

تامست مست آوازخوان عشق باشم

ازدست ساقی ساغری دیگر گرفتم

تا بــوی آغوشت نسیم از راه آورد

شـــادابــی گل های نیلوفر گرفتم

بر تــار گیسوی تو بستم تا دلم را

از علقه های زندگی دل بر گرفتم.




تاریخ : شنبه 99/4/21 | 10:7 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر
 

رنگ و بوی عیش دارد ماتم دیوانگی

در شگفتم از هوای عالم دیوانگی

نیک سنجیدیم در روز ازل فرقی نبود

شادی فرزانگی را با غم دیوانگی

می شکوفد غنچه ی خورشیداز شاخ جنون

موطن طوباست باغ خرّم دیوانگی

ازدم عیسی اگرجان یافت جسمی نی شگفت

زنده شد دلهای بی جان از دم دیوانگی

از طبیب عشق پرسیدند راه چاره گفت

التیام زخم دل را مرهم دیوانگی

طالبان گوهر مقصود سودا می کنند

قلزم فرزانگی را با نم دیوانگی

با چراغ پرفروغ عقل ره گم می کنند

عاقلان پخته در پیچ و خم دیوانگی

می نشیند هر پگاه از دولت بخت بلند

 بر گل اندیشه ی ما شبنم دیوانگی.

 

 




تاریخ : یکشنبه 99/4/15 | 7:28 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


بیا     به     کوی   رضا  ، چشمه ی بقا اینجاست
مقام      امنیت     خاطــــر      و    رضا اینجاست

بیا      به      زمزمه ی      یا   مجیب ، الدّعوات
که   استجابت   هر خواهش   و دعا اینجاست

اگر      شکسته     دل   از      حادثات     دنیایی
بیا      که      راز درستی     دل    تو را اینجاست

ز     دام      هرچ   غم     و   محنت و گرفتاری
مهیمنی     که تو را     می کند  رها اینجاست

به      قفل    بسته ی    دلهای    ناامید امروز
کلید معجزه    ،    دست  گره گشا اینجاست

به     داغ خویش   اگر مرهمی    طلب  کردی
به     درد خویش   اگرخواستی دوا اینجاست

مرو      به نزد    طبیبان    برای     عرض نیاز
بیا    به    توس که  بر دردها شفا اینجاست

به       محرمان    حریم     نیازمندی       گو
کجا    روید که     بیت الحرام    ما اینجاست

بگو     به     مردم  بیگانه  با هواجس نفس
بساط     قاعده ی    عشق    را  بنا اینجاست

ز    طوف   کوی رضا    دل     نمی رود جایی
که  کعبه  و  حرم  و  زمزم و صفا اینجاست

زتنگدستی   خود  شکوه   کم کن ای سائل
که هرچه میطلبی نعمت از خدا اینجاست.




تاریخ : سه شنبه 99/4/10 | 12:37 صبح | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


دنیا   چه   رنگها   و     چه     نیرنگها     کند
رقص   این   عجوزه  با همه   آهنگها      کند

راحت  به   هر   فلاخن  اگر آمدش  به  چنگ
تا   کله ها   نشانه  رود         سنگها     کند

وارستگان   کنده  دل   از   مهر    دهر   را
رسوای   شهر    با     زدن    انگها      کند

دارد  عجب   مرام   بدی  این  بریده       دم
خود   را   مطیع   جمله ی     الدنگها     کند

با  هرکه   اهل   معرفت  و عشق  در  ستیز
با  هرکه   اهل  صلح  و صفا  جنگها   کند

رام   کسی   اگر  شود  این   گربه ی ملوس
تیز   از   برای   کشتن  او     چنگها  کند

عمری  کسان  به  خدمت اویند این  شگفت
بسیارها   به   دار   خود      آونگها   کند

دست  طرف  وبال  به  گردن  اگر   نکرد
پای  طرف   حواله ی   اردنگها       کند

از  خانه  و  دیار  خود   آزاده   مرد   را
تبعید   بی  بهانه  به     فرسنگها     کند

لابد   شنیده اید به ضرب المثل  که  وی
آماج    سنگها     قدم      لنگها     کند

لاقیدها  به  شادی  او  چهره  بی  غبار
ابدال   را   به  ناصیه   آژنگها    کند

هرشربتی که ریخت درآن زهرجانشکار
در   تنگها   به   محفل    دلتنگها  کند

وقتی ز جور او به فغان است پیر  دیر
حق   دارد  ار  که  طفل بسی ونگها کند

راهی که می رودهمه کج راست گفته اند
تقلید  از   قبیله ی   خرچنگها       کند

یارب به دست«خوش عمل»ت ارتشی بده
کآماده ی شکستن   او     هنگها   کند.




تاریخ : جمعه 99/4/6 | 10:42 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر


گر تو آیی به نظر جلوه گه یار یکی است
دل یکی ، عشق یکی ، دلبر و دلدار یکی است

بر متاعی که به آن مهر محبت زده اند
هم فروشنده یکی هم که خریدار یکی است

دیده گر از دو جهان پوشی و بر خود نگری
عالم واقعه با عالم پندار یکی است

آدمیزاده گر عاشق نبود ، پیر خرد
گفت نقش وی و نقاشی دیوار یکی است

نکته ی عشق اگر از خط ساغر خوانی
مسجد و مدرسه و خانه ی خمّار یکی است

اگر از عشق روانسوز بود منشأ درد
نیست تردید که بیمار و پرستار یکی است

باغبان گر متنعّم بود از نعمت عشق
به نظرگاه دلش نقش گل و خار یکی است

دست در زلف دو تای تو چو بردم دیدم
حلقه در حلقه یکی طرّه ی طرّار یکی است

چشم دل گر بگشایی به حقیقت بینی
آنچه در پرده نهان است و پدیدار یکی است

زنده در عالم تصویر همان نقّاش است
همه را خواب عدم برده و بیدار یکی است.




تاریخ : چهارشنبه 99/3/28 | 4:9 عصر | نویسنده : عباس خوش عمل کاشانی | نظر